De Warmste Soep

De Warmste Soep

events

Tijdens de Warmste Week van Studio Brussel (van 18 tot 24 december) zullen wij soep verkopen aan onze medewerkers en klanten.

Voor €3 per portie soep of €4 voor een vlammetje zorg je ervoor dat kinderen en jongeren kunnen opgroeien zonder zorgen!
De opbrengst wordt integraal aan de Warmste Week geschonken!

ww

€10 000!

Dankzij de soep - & vlammenverkoop konden we €10 000 schenken aan de Warmste Week!

Dank jullie wel!

ww

Dit jaar is het thema van de Warmste Week "Opgroeien zonder zorgen". 
Ons bedrijf wil deze actie graag steunen, en zal tijdens de Warmste Week, tussen 18 & 22 december, dagelijks lekkere soep & vlammen verkopen.

Waarom vinden wij het zo belangrijk om deze actie onder de aandacht te brengen?

Opgroeien zonder zorgen is niet voor elk kind een evidentie, terwijl het dat net wél zou moeten zijn! Ook in onze firma zijn er medewerkers met een zware rugzak. Zo ook collega B.V., hij vertelde heel erg moedig zijn verhaal zodat het taboe rond misbruik wordt doorbroken en men bewust wordt van de gevolgen.

Lees het hele interview onder de tellers!

 

Laatste update van onderstaande tellers:
21 december - 15u00

 

 

Wat drijft jou persoonlijk om deel te nemen aan De Warmste Week en je in te zetten voor het goede doel?

Dit jaar staat het thema "Opgroeien zonder zorgen" centraal. Dat thema raakt me diep, omdat ik zelf helaas niet ben opgegroeid zonder zorgen. Die negatieve ervaring heeft mijn leven blijvend beïnvloed, en de gevolgen draag ik tot op de dag van vandaag met me mee.

Er zijn verontrustende cijfers die aangeven dat 2 op de 20 kinderen slachtoffer worden van misbruik, in diverse vormen zoals onder andere fysiek geweld, emotioneel of psychologisch misbruik, verwaarlozing, seksueel misbruik en online misbruik. Dat zijn twee kinderen te veel, en ik was zelf één van hen. Ik werd zolang ik me kan herinneren, tot mijn 18 jaar misbruikt door mijn vader, en die last is loodzwaar om te dragen.

Hoe denk je dat onze bijdrage aan De Warmste Week positieve veranderingen kan teweegbrengen?

Mijn hoop is vooral dat het ingezamelde geld zal worden ingezet om leerkrachten op te leiden, zodat misbruik sneller kan worden opgemerkt. Het is van cruciaal belang dat de politiek erkent dat leerkrachten een sleutelrol kunnen spelen bij het vroegtijdig signaleren van misbruik. Het zou fantastisch zijn als één of meerdere politieke partijen dit in hun verkiezingsagenda opnemen en hiervan een werkpunt maken.

Daarnaast wil ik ook het taboe rond misbruik doorbreken. Pas wanneer verhalen zoals het mijne een gezicht krijgen, durven mensen erover te praten en wordt het werkelijkheid. Voor velen lijkt het iets wat ver van hun bed is, maar het komt vaker voor dan we beseffen. Slachtoffers voelen zich snel schuldig, en dat mag absoluut niet. Het slachtoffer is NIET de schuldige. Het is de dader die WEL schuldig is. Het is mijn persoonlijk doel is om met mijn verhaal andere slachtoffers te helpen. Ik wil ervoor zorgen dat ze hun verhaal durven vertellen, en zo het misbruik kunnen stoppen.

Hoe denk je dat het komt dat misbruik niet sneller wordt opgemerkt?

Als kind besef je vaak niet dat het anders kan zijn, je denkt dat het “normaal”  is, dat iedereen zoiets meemaak. Je beland in een soort van overlevingsfase. Wanneer je eindelijk je verhaal durft te vertellen en het misbruik aan het licht komt, besef je dat het niet ok was. Op dat moment heb je ook een enorm schuldgevoel. Een schuldgevoel omdat ik het zelf vlugger had moeten melden aan iemand. Als er toen een oplettende leerkracht was geweest, had ik het misschien eerder kunnen delen.

punt

Wat heeft jou aangezet om hier iets aan te doen?

In de wachtkamer van de dokter las ik de slogan "De meeste daders zijn ook slachtoffer geweest.". Dat was voor mij de aanleiding om er iets aan te doen. Deze wil is er nu al 2 à 3 jaar. Praten over dit onderwerp is niet eenvoudig en vergt veel van me, maar het is absoluut noodzakelijk dat mensen weten dat het bestaat! Als mijn verhaal slechts één kind kan helpen, dan beschouw ik dat als een overwinning, het enige positieve aan mijn verleden als slachtoffer.

Op welke manier help jij deze kinderen verder?

Ik was tot voor kort vrijwilliger bij PUNT.vzw, momenteel heb ik hier even de mentale ruimte niet voor. Dat is een organisatie die hulp biedt na seksueel geweld. Ze draaien volledig op vrijwilligers, maar zonder snelle politieke en financiële steun zullen ze hun deuren moeten sluiten.

PUNT.vzw ontstond kort na de dood van Julie Van Espen en zette zich in voor de stille mars en de actie #BloomForChange. Vier jaar later kloppen er wekelijks vier nieuwe slachtoffers aan bij het centrum, op zoek naar hulp die elders niet beschikbaar is of die ze niet kunnen betalen.

Wat voor gevolgen heeft het misbruik voor jou vandaag?

Ik worstelde met angsten, vooral de angst om zelf dader te worden. Dat is de harde realiteit. Veel slachtoffers worden later zelf daders, omdat ze denken dat het "normaal" is. Door therapie heb ik deze angsten achter mij kunnen laten.

Het kan ook gebeuren dat ik verkramp in de buurt van kinderen. Niet omdat ik verkeerde gedachten heb, maar uit angst om die te krijgen. Nieuwe relaties aangaan, mijn kinderen zien opgroeien, het zijn allemaal levensfasen die me terugvoeren naar mijn verleden als slachtoffer. Ik ben al 20 jaar in begeleiding bij een psychiater, maar ik merk dat ik het in de winter altijd wat moeilijker heb.

Wat is volgens jou een oplossing voor de veiligheid van onze kinderen te kunnen garanderen?

We moeten de vicieuze cirkel doorbreken. Daarmee wil ik zeggen dat daders slachtoffers worden, en slachtoffers worden daders. Slachtoffers / daders moeten erkennen dat dit gedrag niet ok is.

Wat kan jouw omgeving nu doen?

Ruimhartig doneren (knipoog), zodat organisaties zoals PUNT. nog lang kunnen blijven bestaan. Ook is het belangrijk om openlijk over dit onderwerp te blijven praten. Als je vermoedens hebt van misbruik, meld het dan tijdig bij een instantie en wees begripvol voor elkaar. Je weet nooit wat iemand heeft meegemaakt. Maak slachtoffers bewust van het feit dat dergelijk misbruik niet kan en ze de moed hebben om hun verhaal te vertellen. Zorg ervoor dat ze terecht kunnen in een “veilige” omgeving en ondersteund worden met alle middelen die nodig zijn om een einde te maken aan het misbruik.

Ik hoop ook dat mijn collega’s mij nu niet anders gaan bekijken of benaderen. Ik blijf dezelfde collega.

Bedankt voor jouw openhartig gesprek, wij duimen mee voor een mooie opbrengst!

13